Mannen. 

De weg die een man moet gaan om zichzelf te vinden

is al in de vroege middeleeuwen het onderwerp van vele mythen en sagen. De oude legende van de Graal vertelt over de weg van de man Parsifal en benadrukt in de 13e eeuw al dat het vinden van het juiste evenwicht tussen afstand en nabijheid tot vrouwen, een sleutel is tot het vinden van zijn eigen naam. In een andere legende, de Divina Comedia, ook uit de dertiende eeuw, vertelt Dante hoe hij in het midden van zijn leven verdwaald is in een donker woud en hoe Beatrice hem helpt om de weg terug te vinden. Wij mannen voelen ons vaak onbehaaglijk bij alle kritiek van de zusters van Beatrice. Maar ook bij de druk die stereotiepe modellen op ons leggen. Het wemelt van de voorschriften hoe wij zouden moeten zijn. Is er reden voor ons om te veranderen? Niet als wij zelf weten wie wij zijn en contact met ons innerlijk hebben. Maar hebben we dat voldoende?

Machoscore

Laat de computer je machoscore berekenen (voor vrouwen de femiscore) en let op het verschil in wat je vertelt en of je daar ook naar handelt.

Zie ook de invloed van macroconcepten in de rechtse kolom van deze wegpagina

 

Mijn boek over mannen:

De Man, zijn lichaam, zijn ziel. Uitwerking van nieuwe visie op seksualiteit, het mannelijk lichaam als weg naar zijn innerlijkheid, waarom relaties vaak stuklopen enz. Te koop: via 

Mannen en hun verlangen en illusies daarover

Een overzicht van nieuwere visies van de seksuologie en de bevrijdende konsekwenties voor de mannelijke zelfbeleving

Figuur : Opwindingscurve volgens Masters en Johnson: begin de feitelijke ‘interactiefase’ en het midden de feitelijke ‘solofase’. Viervoudige mannelijke illusie met betrekking tot seksualiteit:1. de weg zelf lijkt niet van belang alleen het eindpunt, de top;2. het geluk lijkt op de top te zijn, 3.maar dan is er niet de meeste interactie, want in de topfase is men vaak meer alleen dan in de beginfase 4. het geluk komt tot ons via een ander is de grootste illusie, zonder eigen bewustzijn en aanwezigheid kan een mens niet voelen.

Video over mannen en presentatie van mijn boek

Belangrijke links over emancipatie van mannen.

Emancipator

en over het zelfde onderwerp Jens van Tricht

Vreemd gaan  

een oud probleem met een nieuwe psychologische analyse.Meer..

Lichaamsbeleving van de man en teveel denken

Doordat de man zijn lichaam vooral beleeft om te presteren en te gebruiken, heeft hij minder contact met zijn innerlijke lichaamsbeleving, met wat hij voelt, met zijn emotie. Door deze loskoppeling van hun lichaamsbeleving heeft de man een fragiele basis. Mannen leven daardoor met een diepe onzekerheid. Hun angst kan zo ondragelijk zijn dat zij deze alleen maar kunnen ontkennen en met rationalisatie of braniegedrag maskeren. Het denken is dan een verslaving. En die verslaving is gebaseerd op angst omdat  onze stabiliteit niet diep genoeg is en we ons aan uiterlijkheden vast houden meer(middel daartegen is meditatie en verdieping, meer)

Waarom zoeken naar verslavende prikkels?

Om zichzelf nog als levend te kunnen ervaren, zoeken mannen uit verveling soms sterke, gevaarlijke en oorlogszuchtige impulsen (Adams, 1989; Chapman en Rutherford, 1988). Veel jongens die ik in therapie heb gehad, zochten naar verslavende prikkels zoals gokken of levensgevaarlijk motorrijden of seksverslaving. Het bleek een vruchtbare hypothese om deze problemen te zien als poging om zichzelf meer te beleven en zo het gevoel van leven te kunnen ervaren. Meer normaal contact met eigen gevoelsleven, meer aandacht voor ervaringen van binnen, bracht vaak de oplossing van de problemen. Het lijkt er soms op alsof mannen hun oriëntatievermogen kwijt zijn, omdat zij onvoldoende contact hebben met het interne feedbacksysteem van hun lichaam. Ze raken los van de samenhang der dingen, van hun verband met het milieu en het ritme der natuur; zij vervuilen de tijd in gejaag en in alleen maar denken en in het hoofd zitten met zogenaamd intelligent klinkende redeneringen, in plaats van in aanwezigheid ook te beleven.

Contact maken met lichaamsbeleving

Met contact met lichaamsbeleving bedoel ik meer besef van wat er in je lichaam zich afspeelt. Men zou hier kunnen spreken van ´het innerlijke lichaam´. Hier is de plaats om onze opgewondenheid te ervaren en andere emoties zoals woede, verdriet, verlangen, irritatie. Voor boeddhisten is het innerlijk lichaam de toegang tot ons ware zelf. Aristoteles noemt het lichaam het oog van de ziel. Het is de plaats om met ons innerlijk in contact te komen en ons bewust te zijn van wat wij voelen en wie wij zijn.

Een natuurlijker symbool voor mannelijkheid vanuit de neurowetenschap

Het symbool van mannelijkheid, waar fallustorens de grenzen van het eigen autonome domein bewaken, wordt door de neurowetenschapper Damasio vervangen door evenwichtiger beelden uit de natuur zelf. De beelden maken duidelijk dat het geheim van een natuurlijk mens in het evenwicht schuilt tussen wat hij naar binnen laat komen en wat hij naar buiten brengt. Iedere biologische cel blijft gezond doordat deze een evenwicht zoekt tussen de kracht die hij naar buiten brengt en de ontvankelijkheid waarmee hij dingen opneemt. Juist de balans zorgt voor een gezond organisme. Zo is het ook met de man.

De autonome zelfstandigheid van een man kan nooit op zichzelf bestaan, want dan gaat hij aan zijn eigen innerlijke processen te gronde. De cel vergiftigt dan zichzelf. Hij is niet ´autonoom´ in de zin van ´volledig voor zichzelf zorgend en zijn eigen wereld met eigen wetten scheppend´, dat is een onnatuurlijke kramp. Deze metafoor geldt voor iedere mens, dus zowel voor vrouwen als mannen. Wel lijkt de evolutie mannen en vrouwen andere accenten gegeven te hebben te hebben. Vrouwen lijken receptiever, ontvankelijker dan mannen, alsof hun omgrenzing opener is. Het algemene gedrag van mannen heeft een omgekeerde voorkeur. Mannen brengen meer naar buiten, met veel kracht en direct actiebereid, terwijl zij minder afhankelijk zijn, hun grenzen sluiten zij eerder voor wat naar binnen wil, ze zijn minder ontvankelijk, minder receptief. De ontvankelijkheid van mannen, het zich instellen op de ander, even luisteren naar de ander, dient nogal eens om af te tasten of ze over zichzelf mogen gaan vertellen in plaats van te luisteren. Een andere nieuwe metafoor voor mannelijkheid is te vinden op ….meer

 

Invloed van machoconcepten in onze maatschappelijke en godsdienstige instituties

Voor het eerst in de menselijke geschiedenis is er in 2009 in Rio de Janeiro een congres geweest waar 400 wetenschappers zich bogen over de emancipatie van mannen. Er bestaat een netwerk of Men Leaders en MenEngage, dat werkt in Brazilië tot Zuid-Afrika en van India tot Libanon. Veel schijnbaar neutrale gedragingen en begrippen, die we gedachteloos gebruiken, zijn doordrenkt van een voorbije machocultuur. Ze blijven – soms geheel onbewust- hun invloed uitoefenen en belemmeren zo innovatie en voortgang. Ze bemoeilijken het ook voor de individuele man om eigen stereotiep mannelijk gedrag te veranderen. Ze zuigen hem mee of bemoeilijken veranderingen die een man zelf graag zou willen.

Godsdienstige en maatschappelijke instituties kraken in hun voegen. De financiële crisis is zwaarder dan ooit. De verborgen tranen in onze wereld zijn nog lang niet gedroogd. In principe beschikken wij nu over de analyse van geweld. Er is iets nieuws groeiende, een nieuw wereldbewustzijn. Ik koppel de oorzaken van verborgen geweld aan macho. Dit omdat geweld vooral plaats vindt waar mannen los van hun omgeving hun gezond verstand verliezen en alleen geleid door hun ratio met macht gaan manipuleren, in godsdienst, in onderwijs, in al de verouderde instituties van onze maatschappij. Allemaal instituten ingericht in voorbije tijden.

Terug naar mijn algemene onderwerpen psychotherapie

Print Friendly